ЛОГОПЕДИЈА

ЛОГОПЕДИЈА - Дефиниција

од грч.  logos– збор, говор, разум, ум; и

               paideia– воспитување

 

             Логопедијата е наука која ги изучува нарушувањата на говорот, јазикот и на гласот со цел нивна дијагностика и терапија. (Nikolosi. Harryman. Kreshek (1996)Terminology of Communication Disorders, speech- language- hearing, 4th ed.)
Според најновите тенденции и нарушувањата во голтањето се објект на изучување од страна на логопедијата.

Кои нарушувања се објект на логопедската терапија?

   1. Нарушувања во артикулацијата (дислалија)
   2. Нарушувања на гласот (дисфонија, афонија)
   3. Абнормално забавен или забрзан говор (брадилалија, тахилалија)
   4. Говорни нарушувања при вродени цепки на непцето (ринолалија)
   5. Нарушувања како резултат на нарушената инервација на органите за артикулација (дизартрија)
   6. Пелтечење и брзоплетост
   7. Јазични и говорни нарушувања како последица на повреди на централниот нервен систем (афазија, нарушувања во развојот на јазикот)
   8. Нарушувања кои се пројавуваат во писмената комуникација (дислексија, дисграфија)
   9. Множество нарушувања
10. Говорни и јазични нарушувања сврзани со различни заболувања

Логопедија се однесува на спречување, откривање, дијагностицирање и лекување на заболувања на човечка комуникација.Терминот комуникација во овој контекст се користи во најширока смисла за сето она што се однесува на човекот, но со исклучок на значењето на кои се однесуваат, на пример. за електронски комуникации (телекомуникации) и слично.

Логопедија како наука и професија ги постигнува своите основни задачи во областа на превенција, проценка и интервенција во случај на човечки нарушувања во комуникација, нивниот третман и научни истражувања. Човековата комуникација во овој контекст ги опфаќа сите процеси и функции поврзани со производството на говорен и писмен јазик, како и форми на невербална комуникација.

Логопедијата, говорна терапија или јазичната терапија е професионална дисциплина која е поврзана со здравствените науки, психологијата и применетата лингвистика. Се занимава со превенција, евалуација и интервенција на нарушувања на човечката комуникација, манифестирани преку патологии и промени во гласот, говорот, јазикот (орален, пишан и гестурален), функции на слух и орофацијални функции, и кај децата и кај возрасните.